Siadasz do ważnego zadania, otwierasz komputer, przygotowujesz dokument i planujesz poświęcić mu najbliższą godzinę. Chwilę później sprawdzasz jedną rzecz w internecie, odpowiadasz na wiadomość, przypominasz sobie o niezapłaconej fakturze, a po czterdziestu minutach orientujesz się, że właściwie nie zacząłeś pracy. Albo odwrotnie – przez kilka godzin działasz na najwyższych obrotach, zapominając o jedzeniu, telefonach i całym świecie wokół. Trudno znaleźć złoty środek.
ADHD u dorosłych nie przypomina obrazu ruchliwego dziecka, które nie może usiedzieć w szkolnej ławce. Zdecydowanie częściej przybiera formę wewnętrznego chaosu, problemów z koncentracją, impulsywnych decyzji czy ciągłego poczucia przeciążenia. Szacuje się, że ADHD dotyczy około 2,5–5% dorosłej populacji, a wiele osób otrzymuje diagnozę dopiero po latach poszukiwania odpowiedzi na swoje trudności.
Objawy ADHD u dorosłych mogą wyglądać inaczej u każdej osoby. Istnieją jednak pewne wzorce, które powtarzają się wyjątkowo często. Co ważne, zgodnie z kryteriami DSM-5 rozpoznanie ADHD u osoby dorosłej wymaga występowania co najmniej pięciu objawów nieuwagi lub pięciu objawów nadpobudliwości i impulsywności. Przyjrzyjmy się im bliżej.
Dlaczego ADHD u dorosłych wygląda inaczej niż u dzieci?
Przez wiele lat ADHD kojarzono głównie z dziećmi. Dziś wiadomo, że objawy nie znikają po ukończeniu szkoły. Zmienia się natomiast sposób, w jaki się manifestują. Nadmierna ruchliwość często ustępuje miejsca wewnętrznemu niepokojowi. Zamiast biegania po klasie pojawia się trudność z odpoczynkiem, ciągła potrzeba działania albo poczucie, że głowa pracuje na najwyższych obrotach nawet wtedy, gdy ciało siedzi spokojnie.
Dorośli z ADHD często przez lata wypracowują własne sposoby radzenia sobie z trudnościami. Korzystają z rozbudowanych kalendarzy, ustawiają dziesiątki przypomnień, pracują po godzinach albo wkładają znacznie więcej energii niż inni, żeby osiągnąć podobny efekt. Z zewnątrz mogą sprawiać wrażenie dobrze funkcjonujących, choć kosztuje ich to ogromny wysiłek.
Dlatego diagnoza ADHD u dorosłych coraz częściej pojawia się dopiero po trzydziestce, czterdziestce, a czasem jeszcze później. Nie wynika to z „mody na ADHD”, ale z większej świadomości i lepszego rozumienia tego, jak wygląda attention deficit hyperactivity disorder poza okresem dzieciństwa.
Objawy z grupy nieuwagi
W diagnostyce ADHD u dorosłych specjaliści opierają się na kryteriach DSM-5, które obejmują dwie główne grupy objawów: nieuwagę oraz nadpobudliwość i impulsywność. Wbrew obiegowym opiniom ADHD nie oznacza wyłącznie problemów z koncentracją. U części osób dominują trudności związane z organizacją, pamięcią i skupieniem uwagi, u innych bardziej widoczne są impulsywność, wewnętrzny niepokój czy trudność z wyhamowaniem.
Do objawów z grupy nieuwagi należą:
- Niedostateczna uwaga na szczegóły lub popełnianie błędów z nieuwagi.
- Trudności z utrzymaniem uwagi podczas wykonywania zadań.
- Sprawianie wrażenia, że nie słucha się tego, co mówią inni.
- Trudności z dokończeniem rozpoczętych zadań i realizacją instrukcji.
- Problemy z organizacją zadań i codziennych obowiązków.
- Unikanie lub niechęć do zadań wymagających długotrwałego wysiłku umysłowego.
- Gubienie rzeczy potrzebnych do wykonywania codziennych czynności.
- Łatwa rozpraszalność przez bodźce zewnętrzne lub własne myśli.
- Zapominanie o codziennych obowiązkach i sprawach.
Druga grupa obejmuje objawy nadpobudliwości i impulsywności:
- Wiercenie się, poruszanie rękami lub nogami, trudność z pozostaniem w bezruchu.
- Wstawanie w sytuacjach, w których oczekuje się pozostania na miejscu.
- Wewnętrzny niepokój lub potrzeba ciągłego ruchu.
- Trudność z odpoczynkiem i spokojnym spędzaniem czasu wolnego.
- Funkcjonowanie w ciągłym pośpiechu lub „na wysokich obrotach”.
- Nadmierna gadatliwość.
- Udzielanie odpowiedzi przed zakończeniem pytania lub kończenie zdań za innych.
- Trudność z czekaniem na swoją kolej.
- Przerywanie innym lub wtrącanie się do rozmów i działań innych osób.
U osób dorosłych do rozpoznania ADHD konieczne jest występowanie co najmniej 5 objawów z jednej lub obu grup. Muszą być one obecne od wielu lat, wpływać na codzienne funkcjonowanie i pojawiać się w więcej niż jednym obszarze życia, na przykład w pracy, relacjach czy organizacji codziennych obowiązków.
Jak objawy ADHD przekładają się na pracę i codzienne życie?
Objawy ADHD rzadko ograniczają się tylko do jednego obszaru życia. W pracy mogą oznaczać trudności z organizacją, terminowością lub utrzymaniem koncentracji na mniej angażujących zadaniach. W relacjach często pojawiają się impulsywne reakcje, zapominanie o ustaleniach lub trudność z uważnym słuchaniem. Niektóre osoby zauważają również problemy z zarządzaniem finansami, regularnością codziennych obowiązków czy dbaniem o własne zdrowie. Warto pamiętać, że ADHD w miejscu pracy może wpływać zarówno na komfort funkcjonowania, jak i rozwój zawodowy.
Kiedy objawy to sygnał żeby sprawdzić czy masz ADHD?
Pojedyncze objawy nie oznaczają jeszcze ADHD. Każdemu zdarza się zapomnieć o spotkaniu, zgubić klucze czy odłożyć ważne zadanie na później. Jeżeli jednak rozpoznajesz u siebie wiele z opisanych wzorców, obserwujesz je od lat i widzisz ich wpływ na różne obszary życia, warto przyjrzeć się temu dokładniej. Diagnoza ADHD nie jest etykietą. Daje możliwość lepszego zrozumienia własnego funkcjonowania i znalezienia skutecznych sposobów wsparcia.
Diagnoza ADHD u dorosłych opiera się na standaryzowanych narzędziach, takich jak wywiad diagnostyczny DIVA-5. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o przebiegu badania, sprawdź jak wygląda badanie DIVA-5.
Tak. U części osób dominują przede wszystkim trudności z koncentracją, organizacją i pamięcią. W dorosłości klasyczna nadruchliwość często staje się mniej widoczna, a jej miejsce zajmuje wewnętrzny niepokój, gonitwa myśli lub trudność z odpoczynkiem.
Każdemu zdarza się zapomnieć o spotkaniu czy zgubić klucze. W przypadku ADHD objawy są obecne od wielu lat, pojawiają się regularnie i wpływają na różne obszary życia, takie jak praca, relacje czy codzienne obowiązki.
Same objawy nie muszą się nasilać, ale wraz ze wzrostem liczby obowiązków mogą stawać się bardziej odczuwalne. Wiele osób zaczyna zauważać trudności dopiero wtedy, gdy pojawia się większa odpowiedzialność zawodowa lub rodzinna.
Tak. U kobiet częściej obserwuje się trudności z koncentracją, przeciążenie psychiczne i problemy organizacyjne niż widoczną impulsywność czy nadruchliwość. Z tego powodu ADHD u kobiet bywa diagnozowane później.
Zgodnie z kryteriami DSM-5 osoba dorosła powinna spełniać co najmniej pięć z dziewięciu objawów nieuwagi lub pięć z dziewięciu objawów nadpobudliwości i impulsywności. Objawy muszą być obecne od dzieciństwa i wpływać na codzienne funkcjonowanie.
Tak. Wiele osób otrzymuje diagnozę dopiero w dorosłości. Nie oznacza to, że ADHD pojawiło się późno, najczęściej objawy były obecne wcześniej, ale nie zostały właściwie rozpoznane.
Tak. Problemy z koncentracją, organizacją czy pamięcią mogą pojawiać się również przy przewlekłym stresie, zaburzeniach lękowych, depresji lub przemęczeniu. Dlatego tak ważna jest rzetelna diagnostyka.
Psycholog może przeprowadzić pełną diagnozę psychologiczną i przygotować opinię opartą na wywiadzie DIVA-5. Formalne rozpoznanie ADHD oraz decyzję o ewentualnym leczeniu farmakologicznym podejmuje lekarz psychiatra.
Źródła:
- Fayyad J, Sampson NA, Hwang I, Adamowski T, Aguilar-Gaxiola S, Al-Hamzawi A, Andrade LH, Borges G, de Girolamo G, Florescu S, Gureje O, Haro JM, Hu C, Karam EG, Lee S, Navarro-Mateu F, O’Neill S, Pennell BE, Piazza M, Posada-Villa J, Ten Have M, Torres Y, Xavier M, Zaslavsky AM, Kessler RC; WHO World Mental Health Survey Collaborators. The descriptive epidemiology of DSM-IV Adult ADHD in the World Health Organization World Mental Health Surveys. Atten Defic Hyperact Disord. 2017 Mar;9(1):47-65. doi: 10.1007/s12402-016-0208-3. Epub 2016 Nov 19. PMID: 27866355; PMCID: PMC5325787.